Ondertussen doen die 35 jeukende muggebeten, 74 vliegen die je oor in willen, het Toubab (blanke) geschreeuw en de labiele elektriciteit ons helemaal niets meer. Deze week ging precies nog sneller dan de eerste. Maandag werd wasdag want ja hoor onze bouwkleren kan je al van ver ruiken. Best wel leuk om te doen en we hebben er hier ook wel tijd voor. Alles droog in 1 uur. Elke maandag is er een voetbalwedstrijd voor de jongerne hier en dat is echt een heuze bedoening, zoveel mensen dat we amper iets kunnen doen met de kleintjes. Jammer. s' Avonds bezochten we het dorp en ontdekten de Vespa van de dierenarts, het dispensarium, de boulanger local en vooral veeeel veeel vuil. Masse heeft gelijk dat hij dringend het concept poubelle moet invoeren. Dinsdag niets speciaals buiten het feit dat Joeri, Kim en ik door wellicht vermoeidheid, hitte, .. ons te pletter gelachen hebben op de werf. ONdertussen werken we de keuken volledig af qua stukadoorwerk want ja alles gaat hier supertraag. Jou is de cementman en ja zoals het hoort maakt hij de hele dag cement in maar 1 kruiwagen. Ongelooflijk wat een werker en jammergenoeg kan dat niet van iedereen gezegd worden hier. Ons ingezameld geld gaat dus ook naar de werkmannen hier (zo'n 5 euro voor 9u hard werk) op het eind van het bouwkamp krijgen we van Masse een volledig detail van de uitgaven. De tegels zijn ook toegekomen al zijn er meer kapot dan geheel. Ben benieuwd hoe ze dat weer zullen aanpakken. Ook het toilet achterin begint er op te trekken - naar Afrikaanse normen weliswaar -. Of alles hier op 1 oktober (de eerste schooldag) in orde zal zijn, blijft wel de vraag. Woensdag en donderdag hebben we aan de veranda gewerkt zodat sommige kinderen ook in de schaduw kunnen werken. WE gingen met de ezel om cement en sleurden ijzeren draden door het dorp. Echt grappig om te zien denk ik. Oja, een belangrijk detail, de kinderen hebben in deze ecole Saint-Joseph in Ndiebel de beste resultaten van de hele omstreek. Er zijn kinderen uit heel Senegal, Mauritanië en Malawi, ... Ze blijven er in het weekend maar gaan in de vakanties naar huis. Vrijdag hebben we een vloer geherbetonneerd en dat is met de middelen die we hier hebben geen lachertje. Nu tamelijk luxueus hotel met toilet met chasse en zwembad, we horen de zee vanop het terras. Heerlijk! Het heet le ben'tenier in M'bour. Dit weekend wordt dus wat rusten en hopelijk een gezond ook.
Soms mankeren we hier wel aan vrijheid, stiekem gaan we dan toch alleen naar de winkel al valt onze verschijning hier telkens enorm op. Kim en ik babbelden woensdag met enkele vrouwen en algauw stond het halve dorp rond ons. Ze vinden het ook super dat we wat Wolof kennen. Ze vragen soms wel om geld wat een me een ander beeld doet vormen van de cultuur hier. Alsof alle blanken superrijk zijn en stiekem hopen ze erop dat we alles gratis geven en dat op een dag wel een ander hoopje Toubab hun verdere leven zal verzekeren. Ik had toch meer de -misschien naief- indruk dat ze hier echt tevreden zouden zijn met wat ze al krijgen en niet nog meer verwachten.
Bon, we doen wat we kunnen en uitkijkend naar de volgende werkdagen, zijn we nu wat lui of moe (in Afrika is het verschil moeilijk uit te maken) op een strand aan de petite cote.
A la prochaine!
Senegal nerne!
Hou jullie goed en de blokkers ook!
Bisou bisou
PS Isabelle is een toffe en heeft flink alles van mijn iPhone afgelezen!
PS 2 Wolof lijkt helemaal niet op Frans en is dus mega moeilijk!
Dag mrietje! Super wat ik hier allemaal lees uit je vlotte pen en ook leuk om je avontuur te volgen. Je kan alles precies al met een korreltje zout nemen. Waarschijnlijk toch wel een immens verschil met onze Westerse cultuur he! Hopelijk weegt hun dankbaarheid om wat ze krijgen en wat je allemaal voor hen doet meer door dan hun vragen om geld.
BeantwoordenVerwijderenJe bent nu al over de helft, gaat vlug, maar toch mis ik je wel veel hoor! Geniet er maar van, zorg goed voor de kinnekes en anderen, én zorg vooral goed voor jezelf!
Zoen!!
Hai Mrie... Laurence heeft het hier voor mij al zo schoon gezegd :)Het is waarschijnlijk een onvergetelijke ervaring en vooral een leerschool in improvisatie en roeien met de riemen die je op dat moment hebt. Ik kijk al uit naar een live-verslag van je avonturen. Hopelijk krijgt jullie werk al wat vorm en kun je binnen tiental dagen met een resultaat vertrekken.
BeantwoordenVerwijderenEen pakketje van ons allen is onderweg! Het zou je na het weekend moeten bereiken. Hopelijk kun je de kindjes wat blijmaken en entertainen met de speeltjes en heb jij iets aan het verwennerijtje!
Liefs!
Heylaba,
BeantwoordenVerwijderenzo te lezen is het daar toch een compleet andere wereld dan hier (wat ook wel een beetje te verwachten was). Gelukkig weet ik nu als ik later mijn huis ga verbouwen dat jij al alle kneepjes van het vak kent; een echte werkvrouw. Ik hoop dat je iets aan ons pakketje hebt, alhoewel ik daar niet aan twijfel. Sofie heeft het allemaal uitgekozen en verpakts dus tzal dik in orde zijn. We gingen er eerst een lat chocolade bijsteken voor jou, maar hebben die dan toch achterwege gelaten aangezien postpakketjes in Afrika niet in een frigo bewaard worden. Kijk, kga nog wat verder gaan doen
dikke kus, werk maar goed, maar geniet er vooral van!!!
Céline