O lala l'Afrique

Salam malekum
ik zou zeggen eindelijk Internet!
Na een lange dag reizen in Dakar geland en meteen overweld door vele Senegalezen en opdringerige verkopers. We vinden snel Masse en zijn blij wanneer we kunnen vertrekken naar Mbour. De dag erop een paar projecten van Masse bezocht, onder andere een lepradorp en al meteen is duidelijk hoe Masse echt leeft voor zijn werk en hoe vervelend de Afrikaanse mentaliteit soms is. Na nog een dag reizen komen we eindelijk aan in Ndiebel. echt in de brousse, niet normaal! Alles werkt... soms, haha! Ongelooflijk hoe vaak alles gewoon plat valt en dat was ook de reden waarom ik enkele dage nniet bereikbaar was.
We werken hier elke dag van 8u30-13u, hebben rust tot 16u en dat is wel écht nodig met die hitte hier. De eerste dagen liep het zweet echt van me, zelfs bij gewoon neerzitten. ELke dag zijn er 2 die de kinderen in de namiddag bezighouden. Letterlijk.. Haha, we gooien gewoon alle ballen in de lucht na BEN NJAR NJIET 1-2-3 en ze lopen er als gekken achter. Echt leuk! Wat een fysiek en enthousiasme!
We worden hier eigenlijk wel verwend maar toch moet MAsse nog voldoende controleren op de kwaliteit van eten want als de stroom uitvalt, dan werkt de frigo natuurlijk ook niet meer en verderft het eten algauw maar Solange fait ce qu'elle peut. 't Is een lieveke. Ook met ALbert, onze werfleider kan ik het goed vinden. IK leer ondertussen ook al wat Wolof, het plaatselijke dialect. Het is wel heel interessant om te zien hoe alles hier werkt. MAsse bestelt een stelling maar die blijft gewoon de hele dag liggen en ze maken er zelf 1 van houten balken. ONGELOOFLIJK! Masse dit: il faut changer la mentalité en zo is het ook!
Ik heb soms wel het gevoel dat we hier vooral voor het geld zijn en niet zozeer om te werken maar ze zijn zeer dankbaar en elke hand is welkom!
In elk geval, het geld is echt nodig, we zijn vrijdag om zakken cement geweest met de ezel. Echt fijn! De groep is ook super tof, we zijn met 5.
Dit weekend mochten we vrijdag al vertrekken omdat we naar Gambia zijn geweest maar dat hadden we beter niet gedaan. Jasmijn en ik waren echt doodop na een volledige nacht over te geven en diarree te hebben. Héél even wou ik thuis zijn maar na een deugddoendtelefoontje met muti kan ik Afrika wel weer aan. Wellicht heeft het met het eten te maken van Ndiebel.
We waren dus al snel terug van Gambia en hebben gisteren gevaren in mangrooves en bij zonsondergang gekeken naar een rustplaats van pelikanen, echte rust, puur natuur, zaaalig!

nu terug in Kaolack en straks naar Ndiebel.. veel te veel te vertellen maar alvast dit voorsmaakje..

Wie me een brief wil schrijven.. Ik heb het adres momenteel niet bij me maar sms naar muti (mama) en zo krijg je het te pakken. muti: 0032475967720
Lieve girls, stuur maar gerust iets op maar vraag wel airmail aan want het kan wel 2 weken duren.
Lieve sponsors, DANK U! Het wordt echt goed besteed en is hard nodig hier.

Nop Nala (ik hou van jullie)
bisou bisou

PS ze zijn zeer verwonderd over hoe snel ik Wolof leer, hihi, maar zo kunnen we tenminste communiceren met de kinderen en ze apprecieren dit ook zeer sterk hier!